Aslında pek iyi gitmiyor hayat; sormayın sakın bende bilmiyorum. Hiç bir şey bilmiyorum aslında; kendi adımı unutacak kadar her şeyi unuttum. Şimdi ıssız bir yerde evimin olmasını isterdim ve bahçesinde oturup çayımı yudumlamak. Ve sadece kendimle başbaşa kalmak isterdim. Sakin ve derinden düşüncelere kendimi bırakmayı arzularım. Şimdi aklımda öyle bir yeri canlandırıyorum. Manzaraya karşı bakıp kendimi o güzel düşlere bırakırdım öyle bir yerde ama böyle bir şey olacakmı onu bile bilmiyorum.

Böyle hayalleri kurarak kendimi rahatlatmaya çalışmaktayım bu sıralar çünkü hayat bana ben hayata küsmüşüm. Ve aileme dargınım içimde fırtınalara koparacak bir küskünlük duygusu var. Aslında bu karamsarlık duygusu değil o bambaşka bir şey gibi. Ne bileyim öyle, ama aslında bu tip hayallerim için hayatta yenilmeyip yoluma devam edeceğim. Tökezlesem daha hiç kimsenin eline tutunarak ayağa kalkmayıp kendim yere ve kendi hayallerime tutunarak o yoldan kalkacağım. Hiç kimseye muhtaç olmamaya çalışacağım; inşallah bunları gerçekleştiririm ve 5 yıl sonra iyiki bunları yaptım diyebilirim. Ben bunları kesinlikle yapıyorum demiyorum yazımda aslında bunları yapacağım diyorum biraz zor da olsa ben bunun üstünden kalkacağım diyorum ve bir keman sesiyle hayallerim ile yalnız düşünmek istiyorum.

Paylaş: