Kalın bağırsak yaklaşık 1.5 metre uzunluğunda bir organdır. Kalın bağırsağın başlangıcındaki kısma kör bağırsak (çekum) dı verilir. Buraya parmak şeklinde bir çıkıntı olan apandis açılır. Apandis iltihaplanmasına apandist denir. Kalın bağırsak çekumdan itbaren önce yukarıya doğru (yükselen kolon), sonra yatay (yatay kolon) daha sonra da aşağı doru (inen kolon) yönelir ve ince bağırsağı bir çerçeve gibi sarar. Kalın bağırsak rektumla son bulur, rektumun dışarı açılan kısmına anüs denir.
Kalın bağırsak ince bağırsaktan farklılık gösterir. Örneğin kalın bağırsağın iç yüzeyinde villüsler bulunmaz. Epitel hücreleri arasındaki mukus salgılayan özel hücrelerin (goblet hücreleri) miktarı ise biraz daha fazladır.
Kalın bağırsak su ve minerallarin daha fazla emilmesini sağlar ve atık maddeyi (posa) anüse doğru hareket ettirir. Atık maddeler anüs aracılığıyla dışarı atılır. Bu arada kalın bağırsak, içindeki bakterilerin ürettiği K vitaminini kana taşır. Böylece yararlı maddelrin dışarı atılmasını önler.

Atık maddelerin kalın bağırsakta gereğinden fazla kalması uzun süreli olursa kenserleşmeye neden olabilir. Genellikle selüloz içermeyen gıda maddeleri kalın bağırsakda daha fazla kalır. Bu yüzden selülozlu gıdalardan çok hazır yiyeceklerle beslenen toplumlarda kalın bağırsak kanseri daha fazla görülür.











